Een klein beetje voorjaar

Vanochtend vroeg uit de veren want er moest gewerkt worden. Niet dat ik de rest van de week achterover heb geleund, in tegendeel.Ik ben al weken druk bezig met voorzaaien en het eerste resultaat is al zichtbaar. De tuinbonen zijn al groot genoeg om te verplaatsen naar de koude kas en pepers en kruiden komen voorzichtig om de hoek kijken.

Vandaag was het de beurt aan het poten van de aardperen. Na twee jaar ga ik ze steeds meer waarderen en wil ik wel eens een ander soort proberen. Afgelopen zaterdag daarom naar Vreeken gegaan om ze daar wat lichter te maken van de aardpeer Fleuron d'anjou. Omdat ik nog niet helemaal uit de indeling van de moestuin in de polder ben, heb ik ze voorlopig in potten gepoot. Later kan ze dan op de plaats van bestemming uitplanten.

Helaas waren de 3 soorten plantuien, in tegenstelling tot wat op de site vermeld staat, niet binnen.

In de moestuin hebben we vandaag aardig wat werk verricht. Dit alles onder het genot van prachtig gitaarspel van 2 jongens van de tegenover onze tuin gelegen scouting. Onverwachte arbeidsvitaminen. En die hadden we nodig ook. Er moest gespit, gewied en gepoot worden.
Hoewel er nog heel veel gedaan moet worden, is het eerste resultaat duidelijk zichtbaar. Ik kan niet wachten totdat de bedden volstaan. Maar dat duurt denk ik nog wel even .........................


 

Sla met gegratineerde aardperen

Nu de vorst weer uit de grond is, was het van het weekend een mooi moment om de aardperen op te graven. Vorig jaar was ik ze vergeten waardoor ik nog steeds niet wist hoe ze smaakten. Dan zal je dus een jaartje moeten wachten. En dat wachten was het dubbel en dwars waard!

Op de site van Odin had ik een recept gezien van een gegratineerde aardperensalade. Vrijdagmiddag dus gewapend met schepje de tuin in. Ze waren iets kleiner dan vorig jaar. Samen met wat veldsla die ik nog had staan, peterselie die de vorstperiode wonderwel heeft doorstaan en de aardperen weer snel naar binnen om de salade samen te stellen.

Ik moet zeggen dat de smaak me verraste. Licht nootachtig wat nog eens werd versterkt door de walnoten. Bovendien zijn ze ook nog eens erg gezond. Wat mij betreft daarom zeker voor herhaling vatbaar.

Begin volgende maand zal ik proberen weer wat knollen over te houden zodat ik ook volgend jaar weer voorzien ben van deze bijzondere knolletjes.

 

 

Sla met gegratineerde aardperen

 

 

400 gr aardperen

sla/veldsla

1 ui

2 teentjes knoflook

half bosje peterselie

handje walnoten

150 gram kaas in plakjes/geraspte kaas

versgemalen peper

olijfolie

 

Was de sla en laat de bladeren uitlekken. Leg de bladeren op 2 borden. Schil de uien en snijd deze in kleine partjes. Borstel de aardperen goed af met een borsteltje en water. Dep ze hierna droog. Pel de walnoten, was de peterselie en hak deze fijn.

Fruit de ui in de olijfolie en voeg de aardperen toe. Stoof beiden 5 a 10 minuten. Pers de knoflook erboven uit en maal er wat peper overheen. Voeg de walnoten en de peterselie toe. Voeg de kaas toe. Dit kan geraspte kaas zijn maar plakjes kan ook. Zet de deksel op de pan en wacht tot de kaas gesmolten is. Schep de aardperen op de sla.

 

Je kunt de salade als maaltijd eten met bijvoorbeeld rijst. In kleinere hoeveelheden is de salade ook lekker bij een tosti.

 

 

Wintergroenten uit de tuin van Ophodenpijl

Afgelopen vrijdag was het een prachtige schaatsdag. Stralende zon, windstil zo'n dag waar je er niet heel veel van hebt zo in januari. En gelukkig was het mijn vrije dag! Met man en vriendin Sandra was het dan ook volop genieten op het ijs.

Na afloop zijn we ons te buiten gegaan aan een tosti met heerlijke moestuinsalade bij Ophodenpijl.
Veel producten bij Ophodenpijl komen uit de aan de overkant gelegen moestuin van Ton. Bij het restaurant is ook een winkeltje waar je verse eieren en producten van het seizoen uit de moestuin kunt kopen. Het verbaasde mij hoeveel er lag. Naast de aardperen lag er knolselderij, pastinaak, allerlei gekleurde wortels en pompoenen.

Het was nog een hele klus om uit te zoeken waaruit onze kleurrijke en overigens overheerlijke salade uit bestond.

Nu ik dit allemaal heb geproefd kan ik zelf bijna niet wachten totdat e.e.a. de grond in kan. Vandaag daarom maar alvast grote rode uien gezaaid. Ik vrees dat het nog wel even gaat duren voordat ik ze op mijn bordje heb liggen ................

 

Nieuw jaar, nieuwe rondes.

Vandaag is het er dan toch eindelijk van gekomen. De peperzaden die ik in december al had uitgezocht om begin januari te zaaien, hebben eindelijk hun plaats van bestemming in de zaaibakjes gekregen.

Vanwege de extreme kou (gevoelstemperatuur vandaag -15C), ben ik vanochtend binnen aan de tafel begonnen met het vullen van de pottenpers. Dit simpele plastic apparaatje heb ik vorig jaar zomer aangeschaft en ik vraag mij nu al of hoe ik het ooit zonder heb kunnen doen. Wanneer de zaden straks ontkiemt zijn en de plantjes groot genoeg zijn om uit te planten, kunnen zij met kluitje en al op hun plaats van bestemming worden geplaatst. Het verspenen kan in dit geval dus worden overgeslagen.

De pepers die ik vandaag heb gezaaid zijn:
- Espelette
- Madame Jeanette
- Elephants trunk
- Hongaarse peper

Voordat ik een kas had, hield ik de pepers meestal tot juni binnen. Ik heb goede hoop dat ik ze nu in april in de koude kas kan plaatsen.

Begin volgende maand kunnen de overige pepersoorten worden gezaaid. Als de weersomstandigheden gunstig zijn kan er ook alvast worden begonnen met het zaaien (leggen) van de tuinbonen. Het voordeel van dit vroege tijdstip is dat de oogst al heeft plaatsgevonden voordat de luizen de planten bereiken. Voorwaarde voor het zaaien is wel dat eerst de temperatuur omhoog moet.

Kerst (recept: cranberry chutney)

Na een erg natte decembermaand waarin op tuingebied weinig te beleven viel toch maar even een kort verslag van de afgelopen maand.

Van de laat gezaaide stengeluien hebben we nog veel plezier gehad. Ik heb ze regelmatig gebruikt in salades en bij het bereiden van salsa's. Ook van de preien hebben we regelmatig gegeten. Verder zorgt de snijbiet met zijn vrolijk gekleurde stengels nog steeds voor een mooi plaatje in de tuin en staan de aardperen klaar om geoogst te worden. Naast de kruiden haal ik in deze tijd van het jaar verder weinig uit de tuin.

Reden genoeg om dan maar binnenshuis aan de slag te gaan met verse producten die de winkels op dit moment bieden.
Omdat verse cranberries er maar korte tijd zijn, heb ik ook dit jaar weer een aantal potten gevuld met cranberry chutney. De chutney kan worden gegeten bij kaas en wild- en vleesgerechten. Het recept kwam ik jaren geleden in het blad Seasons tegen.

 

Cranberry chutney

 

 



500 gram uien

4 tenen knoflook

ca. 8 cm verse gember, geraspt

2 rode pepers

500 gram verse cranberry's

250 gram sultana's

8-10 kruidnagelen

1 kaneelstokje

500 gram bruine suiker of rietsuiker

2 kopjes rode wijnazijn

1 kopje balsamico azijn

1 kopje water

1 eetlepel zeezout of fleur de sel

 

Snijd de uien klein en hak de knoflook fijn. Schil en rasp de gember. Schraap de pitjes uit de rode pepers en snijd het vruchtvlees klein. Breng alle ingrediënten aan de kook en wacht tot de cranberry's geknapt zijn. Laat alles dan nog circa 1 tot 2 uur zachtjes pruttelen tot de massa dik is en de vloeistof stroperig.

 

Kook in de tussentijd de weckpotten uit en zet ze omgekeerd op een schone theedoek.

 

Doe de chutney als deze voldoende is ingedikt over in de schone potten en sluit de potten af.

 

Laat de chutney in ieder geval 3 weken op een donkere plaats op smaak komen.

De laatste rondes - radijzen

Vandaag was het een dag bij uitstek om weer even naar buiten te gaan en dus ook gelijk maar even wat in de tuin te doen. Met een fijn zonnetje in de rug alles even langs gelopen om te kijken wat nog niet heeft opgegeven. Voor de radijzen is het echt de laatste ronde. Zij zullen weer moeten wachten tot het voorjaar. Toch heb ik dit jaar viermaal een flinke oogst gehad. Een oogst die qua smaak zelfs de beste winkelradijs overtreft.

Door de kou heeft de Oost-Indische kers het volledig opgegeven. Als door de vorst getroffen zijn alle bladeren aan elkaar verkleeft geraakt en bloeit ondanks dat, hier en daar nog een bloem. Mij restte niets anders dan de metersgrote plant bij elkaar te harken en op te ruimen.  De vruchten die op kappertjes lijken heb ik zorgvuldig bewaard om later misschien in te maken.

De preien kunnen op dit moment geoogst worden, evenals de snijbiet en wat spinazie. De laat gezaaide stengelui groeit zeer langzaam maar blijft het doen. De sla groeit door de kou helemaal niet meer en haal ik er van de week voor de voorspelde nachtvorst uit. De aardperen hebben juist weer wat nachtvorst nodig om geoogst te kunnen worden. Ik ben best wel een beetje trots op mijzelf dat ik nog geen poging heb ondernomen om er eentje uit de grond te trekken om te kijken of ze het gedaan hebben. Dit blijft dus nog even een verrassing. Het zou heel goed kunnen dat het dit jaar te nat is geweest. We gaan het binnenkort zien!

Vanmiddag zijn we nog even snel heen en weer geweest naar de volkstuin om wat oude stalmest op te halen voor in de groententuin aan huis. Over het tijdstip van bemesting zijn veel discussies. Ik ga het proberen en ik zie vanzelf wel wat het beste resultaat geeft. Volgens het boek van Alma Huisken zou dit een moment kunnen zijn waarop je stalmest op de bedden legt. En zij kan het weten ........

Oogst: groene tomaten

Groen, groener groenst .........
En groen zijn ze, deze laatste tomaten. Bij elkaar toch nog goed voor zo'n 3 kilo. Vanwege de lage temperatuur was de kans erg klein dat ze nog rood zouden kleuren. Er zat daarom niets anders op dan ze te plukken en ze in de vensterbank te laten kleuren of ze te verwerken. Ik heb voor het laatste gekozen.
Gelukkig zijn er volop recepten met groene tomaten te vinden. Omdat chutneys toch wel mijn favoriet zijn, is het dus een chutney geworden.

 


Het recept heb ik gevonden op de site http://www.greendelicious.nl/ 

Je hebt nodig:

1240 gr tomaten

250 gr sultana rozijnen

250 gr rode uien

250 gr elstar appels

250 gr suiker

300 ml appelazijn (ik heb biologische witte wijnazijn gebruikt)

1 eetlepel zout

Je gaat alsvolgt te werk:

1. Snijd de uien en tomaten in kleine stukjes (schil en pitjes mogen mee) en meng met het zout in een kom. Laat een nacht afgedekt staan.
2. Snijd de volgende dag de sultanarozijnen fijn, schil de appel en verwijder het klokhuis. Snijd ook in kleine stukjes.
3. Doe de suiker en azijn in een pan en breng aan de kook. Roer tot de suiker is opgelost. Rozijn en appels toevoegen en 10 minuten laten sudderen.
4. Doe de tomaten en uien over in een vergiet (niet afspoelen) en voeg toe aan het mengsel in de pan. Roer goed en laat één uur op laag vuur koken. Roer af en toe. Het is klaar als je een dikke, lobbige massa hebt.
5. Maak intussen de jampotjes klaar voor gebruik. Kook ze in een ruime pan en laat ze op een schone theedoek drogen. Zet 10 minuten voor gebruik in een tot 160 graden voorverwarmde oven.
6. Schep de chutney in de potten, sluit goed met het deksel en laat omgekeerd afkoelen.

 

Oogst: Pepers

Zou het nog goed komen met de rest van de pepers en de tomaten? Vandaag pas heb ik de eerste Madame Jeanette pepers en de eerste rode pepers kunnen oogsten. Het is aan de late kant maar ik ben blij dat ik ze nog even heb laten staan. Aan de struikjes zelf ligt het niet. Ze zitten nog vol met pepers. De vraag is alleen of ze nog gaan kleuren. Ik laat me verassen!

De grote struik met saladepepers telt zeker zo'n 50 pepers. Ik houd de temperaturen goed in de gaten zodat ik hem, mocht dat nodig zijn, ook tijdig naar de koude kas kan verhuizen.

Door de storm van afgelopen dagen is er een tak van mijn tomatenplant geknakt. Zo dus maar even kijken wat we met de groene tomaten gaan doen.

Voor de rest gaan de paprika's goed. De grote puntpaprika's kleuren eindelijk rood en de Sweet Bananana's zijn eigenlijk allemaal rijp om te oogsten maar het zijn er zoveel dat ik er nog een stuk of tien aan de struik laat hangen.

De pluksla, radijzen, veldsla en rucola gaan ook goed. Ik ben benieuwd of het lukt om het jaar rond verse sla te oogsten. Wordt vervolgd ..........

Oogst: tomaten (recept tomaten relish)

 

Zien ze er niet uit om op te eten? Nou dat hebben we ook gedaan. Althans voor een deel. De grote pomodori's uit zaad opgekweekt heb ik verwerkt in gerechten en van de kleine pomodori's heb ik een tomaten relish gemaakt zodat we nog wat langer plezier hebben van de oogst.

 

De grote pomodori's bestaan uit 2 soorten. 1 soort heb ik in maart uit zaad opgekweekt en de 2e soort heb ik op de valreep na de zaaitijd gezaaid. De 2e soort heb ik van collega Ruud gekregen die wat zaad voor mij had meegenomen toen hij op vakantie was. Hoewel laat gezaaid is het toch nog gelukt om er een paar te laten volgroeien. En ik heb er hopelijk nog een paar in het verschiet. 

 

De tomatenrelish heb ik als volgt gemaakt:

 

250 gram kleine pomodori's, gewassen en gehalveerd

250 gram uien (ikzelf heb een deel vervangen door stengelui), fijn gesneden

1 teentje (verse) knoflook, fijn gesneden

1 klein pepertje (gekregen van Girly), gewassen, zaden verwijderd en in stukjes gesneden

1 dl witte wijnazijn

75 gram kristalsuiker

klein beetje olijfolie

verse basilicum (of oregano)

 

Fruit de uien, het pepertje en de knoflook in een pan en voeg de azijn toe. Laat de groenten 15-20 minuten pruttelen tot ze gaar zijn en de vloeistof grotendeels is verdampt.

 

Voeg de tomaatjes toe, roer de suiker erdoor en breng de relish aan de kook. Laat de relish op laag vuur 30 minuten koken tot de tomaatjes gaar zijn en de relish is ingedikt.

 

Neem de pan van het vuur er roer er de basilicum door. Schep de relish in hete gesterilisserde potten, sluit het deksel en etiketteer ze. Zelf kook ik de potten, klemmen en ringen uit als de relish het aan het inkoken is.

 

 

 



Oogst: snijbiet (quiche van snijbiet)

Op de foto hierboven ligt de net geoogste snijbiet even schoon te spoelen in het water om later tot een quiche te worden verwerkt. De gekleurde stelen geven een mooi contrast met het groene blad. Jammer dat in dit gerecht de stelen niet mee mogen doen maar ik heb ze nog even apart gehouden want misschien smaken ze heerlijk met een tapenade of pesto.

De snijbiet diende als basis voor de quiche die overigens een echte aanrader is.
Hieronder volgt het recept:

Je hebt nodig:

 

500 gram snijbiet

2 stengeluien

2 teentjes knoflook

150 gram bacon

150 gram verse parmezaanse kaas

3 eieren

100 ml salgroom of kookroom

verse nootmuskaat

peper en zout uit de molen

5 plakjes (afhankelijk van de maat bakvorm) koopmans hartige taartdeeg

 

Was de snijbiet, stroop de stelen van het blad en droog ze in de sladroger of laat ze uitlekken. Wok de bladeren met wat olie, knoflook, peper, zout, en geraspte nootmuskaat in de wokpan. Gezien de hoeveelheid bladeren kan dat het beste in een paar keer.

Laat de gewokte bladeren in een vergiet uitlekken.

 

Bak in de tussentijd de bacon maar laat deze een beetje zacht. Fruit vervolgens de stengelui en laat bacon en stengelui uitlekken.

 

Verwarm in de tussen de oven voor op 180 graden.

 

Vet een bakvorm in en bekleed deze met de plakjes taartdeeg. Prik met een vork gaatjes in de bodem van het deeg.

 

Meng in een kom de eieren, de room, de snijbiet, de stengeluien en de bacon. Rasp de kaas erboven en roer alles goed door elkaar. Schenk het mengsel in de bakvorm en verdeel het mengsel.

 

Bak de quiche 45 minuten tot 1 uur in de oven. Kijk na 15 minuten even hoe het met het kleuren staat en dek de quiche wanneer hij goed van kleur is even af. Haal de quiche uit de oven en laat hem op een taartrooster iets afkoelen. Verwijder de ring en de bodem en plaats de quiche voor een knapperige bodem nog even terug in de oven. Dek de bovenkant eventueel af met aluminiumfolie.